السيد الخوئي (مترجم: نجمى / هريسى)
29
البيان في تفسير القرآن (بيان در علوم و مسايل كلى قرآن) (وزارت ارشاد) (فارسى)
خاصى كه با اصل بحث دارد ، خواهيم پرداخت . در اينجا توجه خوانندگان عزيز را به دو نكتهء ذيل جلب مىكنيم : الف - تكيهگاه و سند ما در اين تفسير عبارت است از : 1 - ظواهر آيات قرآن مجيد . 2 - محكمات و آيات صريح و روشن قرآن . 3 - رواياتى كه در اثر تواتر و كثرت نقل ، صحت آنها ثابت گرديده است . 4 - احاديثى كه از خاندان عترت با سند صحيح به دست آمده است . 5 - عقل فطرى كه از انحرافات و رنگآميزىهاى نادرست ، سالم باشد زيرا عقل حجت باطنى و درونى است . همانطوركه پيامبر ( ص ) و خاندان گراميش حجت و برهان ظاهرى مىباشند . ب - ما معمولا در تفسير يك آيه از مفهوم آيهء ديگر استفاده مىكنيم و خود قرآن را وسيلهء درك معانى قرآن قرار مىدهيم و در فهم و درك قرآن از خود قرآن يارى و راهنمايى مىطلبيم و احاديث وارده را بر اين روش و بر آن چه از ظاهر آيات قرآن فهميدهايم ، شاهد و مؤيد مىآوريم . در « مقدمه تفسير » مباحث مهمى وجود دارد كه با اصل مباحث تفسيرى كاملا مربوط است و مىتواند روشنىبخش زواياى تاريك علم تفسير بوده ، روشنگر افكار مفسر در كشف رموز تفسيرى باشد . ما اين گونه مباحث را قبل از شروع به اصل تفسير بررسى مىكنيم و آن را مقدمه و « مدخل تفسير قرآن » قرار مىدهيم . ( 1 ) - مقدمهاى كه يك سلسله مباحث علمى و كلى را در پيرامون قرآن بررسى كند مانند عظمت ، اعجاز ، مصونيت از تحريف ، عدم تناقض و عدم نسخ در احكام قرآن و امثال اين مباحث كه اساس و شالودهء يك تفسير صحيح و اصيل علمى را تشكيل مىدهد و از خداى بزرگ مسئلت دارم كه در اين راه ، توفيق بيشترى عنايت فرمايد و اين عمل و خدمت به قرآن را از ما بپذيرد . « انّه حميد مجيد »